Sleutelen aan oldtimers

TREF 45 Sander
TREF 45 – Sander (31) heeft twee rechterhanden en sleutelt graag aan zijn mooie oude Renault 4. Een tijdje geleden raakte hij overbelast op zijn werk, de auto trok hem er doorheen. Nu heeft Sander weer zin om van alles te gaan doen, liefst voor anderen. ‘Iedereen heeft een doel nodig in zijn leven: ik wil iets betekenen voor andere mensen.’



In een rustige woonwijk in Nijmegen woont Sander met zijn vriendin en haar drie katten. ‘Ik ben in deze buurt geboren en getogen, ik ken er elke steen en elke grasspriet. Mijn moeder heeft een huis tegenover me in de straat, mijn vader woont in een zijstraat iets verderop. En al mijn vrienden leven vlakbij. Dus ik zit hier wel op mijn plekje.’
Beneden in zijn garage werkt Sander al een tijdje aan het opknappen van een Renault 4. Maar hij heeft ook andere hobby’s, zoals het restaureren en speelbaar maken van oude bakelieten radio’s. ‘Jammer genoeg doen ze het niet meer sinds ze de AM-frequenties uit de lucht hebben gehaald, want een FM-band zit er niet op. Maar ik vind ze nog altijd heel mooi, met die grote knoppen en verlichting. Een oude kapotte radio haal ik uit elkaar en dan vervang ik de buislampen als dat nodig is. De benodigde onderdelen haal ik overal vandaan.’
Soms heeft hij daarbij een bijzondere ontmoeting. ‘Ik kwam eens bij een man die op zolder nog allerlei buislampen had liggen, in de originele doosjes. Die man vertelde dat hij als jongen uit de klas werd geplukt tijdens de oorlog en toen moest werken voor Hitler. Die lampen had hij later meegenomen uit een verlaten fabriek. Hij vertelde er hele verhalen over, ik heb er twee weken niet van geslapen haha. Dus dat waren lampen met een verhaal.’
Sander heeft van jongs af aan geknutseld. ‘Vroeger toen ik klein was, zat ik bij opa in de schuur met draadjes te prutsen, en met fietsdynamo’s en een beltransformator. Dat sloot ik allemaal op elkaar aan en dan ging het draaien. Dat vond ik leuk. Thuis knutselde ik aan pick-ups, die haalde ik uit elkaar. Heel mijn slaapkamer lag vol troep haha. Nee, weer in elkaar zetten lukte me toen nog niet, nu wel hoor. Maar ik was gewoon nieuwsgierig, ik wilde weten wat erin zat. Mijn opa had eens voor mijn verjaardag een draaimolen bovenop een pick-up gemaakt, heel groot met hekjes eromheen en poppetjes erop. Dat vond ik zo mooi, dat wilde ik zelf ook maken. Mijn opa was mijn grote vriend, we maakten veel uitstapjes samen. Dan gingen we pruimen halen in Ewijk, ik achterop zijn fiets, met mijn voeten in de fietstassen. En dan kreeg ik al die pruimen op mijn voeten en mijn opa maar trappen.’
‘Ik denk dat ik dat knutselen van hem heb. Hij gaf ook nooit op, als iets niet lukte ging hij net zolang door tot het wel ging. Dat doe ik ook. Gewoon rustig denken en proberen te zien wat je verkeerd hebt gedaan of wat beter kan en dan nog een keer proberen.’

Avontuur
Sander volgde een techniekopleiding bij het ROC. ‘Plaatwerken, lassen, auto’s schuren, deuken plamuren en strak maken, spuiten. De eerste weken kreeg je allerlei vakken om te kijken wat je leuk zou vinden, verzorging, koken en handel, maar dat laatste vond ik niet zo leuk, daar heb ik niks mee. Ik heb ook een man geholpen met het repareren van duikpakken en ik heb fietsen gerepareerd bij een vakantiepark. De autowerkplaats vond ik het mooiste.’
Na drie jaar behaalde Sander zijn techniekdiploma en lasdiploma en ging werken bij een verwarmingsbedrijf als servicemonteur. Het werk ging hem goed af, de werkdruk wat minder. ‘Ik heb altijd gewerkt of werk gezocht, maar een paar jaar geleden ging het niet meer. Sinds kort weet ik dat ik overbelast ben geraakt door te veel stress. Nu wacht ik even af tot het beter gaat en kijk ik naar wat ik wel kan.’
Een van die dingen is het restaureren van een oude Renault 4, in zijn eigen garage. ‘Zo’n auto is best handig, er kan veel in en je hebt vier deuren. Ze rijden lekker en zuinig. In het begin was het heel spannend om eraan te werken, want het was al zo lang geleden dat ik had leren lassen en plamuren. Maar ik knap hem nu helemaal op: de bodem repareren, kaal maken en plaat in vorm kloppen. Kijk, hier heb ik een stuk uitgehaald dat helemaal was doorgeroest en daar heb ik weer een nieuw gedeelte ingemaakt. Ik heb nog veel onderdelen van andere auto’s waar ik ooit aan heb gewerkt en dan gebruik ik zo’n deel als mal, om een reparatie mee te kunnen uitvoeren. De originele details probeer ik zo goed mogelijk te herstellen. Bij deze auto werkte bijvoorbeeld de verdeler voor de warme lucht niet meer, dat ga ik nog repareren. En ik heb er mooie, bijpassende originele stoelen voor gevonden. Dus ik heb best veel geleerd van die auto en ik hoef niet in de dip te zitten of me te vervelend. Die auto heeft me erdoor getrokken. Nu moet ik leren niet te veel te doen op één dag. Mezelf niet voorbij lopen. Daar heb ik vroeger nooit op gelet, maar je kunt wel zoveel willen maar als dat niet lukt heb je er later last van.’
Sander verlegt ook letterlijk zijn grenzen door het restauratiewerk. ‘Een paar weken geleden ben ik met een kennis naar Frankrijk gereden om daar een oude Renault voor hem op te halen. Dat was een heel avontuur, want ik was nog nooit zover weg geweest. Die auto had ik gevonden via internet, want ik zoek elke dag naar onderdelen voor mijn eigen auto. Die Franse Renault stond in de schuur van iemands tweede huis. Rijden ermee kon niet meer. Het is een besteluitvoering uit 1965, met ramen achterin en een inklapbankje. Dat is dus een zeldzaam model. En het leuke was, dat er ook nog een Franse liefdesbrief in lag, op de bank. En sigaretten van vroeger. Maar goed, het was twaalf uur rijden en als we geen navigatiesysteem hadden gehad, hadden we het nooit gevonden. Het was een prachtige reis, onderweg zag ik bergen, rotsen en steile weggetjes, hier en daar huizen en soms een heel stuk waar helemaal niemand woonde. ’s Avonds kwamen we in het donker aan, de volgende dag moesten we met een hamer de remmen loskloppen en de auto op de aanhanger trekken. Aan het einde van de ochtend reden we naar huis. Een mooi avontuur, dat wil ik nog wel eens beleven.’

Plannen
Voor de toekomst heeft Sander nog veel plannen. ‘Ik kijk al om me heen wat voor cursussen ik zou kunnen doen. En ik wil ook heel graag iets voor anderen doen, zoals koffie schenken voor ouderen. Dat geeft een prettig gevoel en het lijkt me leuk. Als ik me weer goed voel, wil ik graag werk doen dat ik op mijn eigen tempo kan uitvoeren. Kijk, ik kan misschien niet zo goed tegen werkdruk, maar andere mensen hebben twee linkerhanden en moeten alles uitbesteden. Ik kan alles zelf. Dus eigenlijk ben ik heel rijk. En het zou leuk zijn als ik ergens van mijn talent gebruik kon maken, zonder dat er druk op ligt. Verder red ik me heel goed, ik heb een eigen woning en zorg voor het huishouden. Over een tijdje kan ik weer meer aan en dan wil ik weer iets betekenen voor anderen. Nuttig zijn en een doel hebben in het leven, dat is heel belangrijk voor mij. Vroeger ging ik spannende dingen nog wel eens uit de weg, maar dat doe ik niet meer. Ik zet door.’

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail this to someone

You may also like...

Op de hoogte blijven? Like/volg ons. Hartelijk dank voor je waardering!