Digitaal

Het ziet er natuurlijk zeer gelikt uit. In het kader van het digitale tijdperk – elektronisch zorgdossier, online medicatieoverzichten en laten we de eigenlijk alweer een beetje ouderwetse e-mail niet vergeten – loop ik regelmatig met een tablet over de afdeling. Een tèblet dus, want tablétten zijn natuurlijk schering en inslag in de ouderenzorg. Maar de tèblet, die is nieuw. En gelukkig helemaal geïnstalleerd door een snelle ICT-jongen.



Toen het internet nog nieuw was, werd er nog wel eens geklaagd. ‘Overal hoor je www punt nl en apenstaartje,’ zeiden de mensen dan. ‘Wij ouderen doen helemaal niet meer mee.’
Tegenwoordig lijken veel senioren eraan gewend en hebben steeds meer cliënten zelf een computer, laptop of smartphone, die ze met de nodige handigheid bedienen. Spelletjes, internetbankieren, Facebook, e-mails naar de kleinkinderen en zelfs een handeltje via Marktplaats, ik kom het allemaal tegen.
‘Ligt mijn telefoon wel aan de oplader?’ is nu een vraag die ik regelmatig hoor. Of: ‘Zuster, wat is hier de WIFI-code?’ En steeds vaker moet ik mijn cliënten een antwoord schuldig blijven, omdat ik niet weet waarom de verbinding van de iPad plotseling verbroken is of omdat ik geen idee heb hoe de digitale decoder van de televisie werkt.
De meneer van negenentachtig vertelde trots over zijn kleinzoon die gisteravond op televisie was geweest.
‘Was het een mooi programma?’ vroeg ik hem terwijl ik zijn rug waste.
‘Ik heb het zelf nog niet gezien,’ antwoordde hij. ‘Maar ik ga het straks kijken. Op Uitzending Gemist.’

Janneke Pelle werkt in zorg en horeca, is koorpianiste, recenseert theatervoorstellingen en geeft Nederlandse les aan een inburgerende leeftijdgenote. Bovenal houdt ze van mensen en hun verhalen. Hierover schrijft ze opweblog.theefiets.nl.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail this to someone

You may also like...

Op de hoogte blijven? Like/volg ons. Hartelijk dank voor je waardering!